Een voorstelling over euthanasie,
een onderwerp dat leeft
90 wordt ze, mijn mamaatje, en blind wordt ze ook. Sinds vorig jaar woont ze naar eigen zeggen weer op kot, in een rusthuis. Haar gevoel voor humor is ze niet kwijt, maar we mogen het weten: hoe rapper ze zelf deel wordt van haar verzameling doodsbrieven, hoe beter. Liever vandaag dan morgen. Meer nog, ze herhaalt haar wens bij elk bezoek:
‘Mag ik sterven, manneke?’
En wat doet het manneke dan? Hij geeft haar euthanasie cadeau voor haar verjaardag.
Genre: Cabaret
Duur: 90 minuten
Tekst, muziek en spel: Wim Claeys
Coaching: Raf Walschaerts, Mich Walschaerts, Walter Janssens, Sarah Vanheuverzwijn
Regie: Ineke Nijssen
Techniek: Jille Waegebaert (8audio)
Naar aanleiding van de voorstelling publiceerde Het Nieuwsblad een dubbelinterview met Wim en zijn mama. Daarnaast ging Wim op AVS vertellen over zijn voorstelling (vanaf 7:15) en verscheen er een mooi artikel in Het Laatste Nieuws en in de Standaard.
Liv Laveyne schreef deze mooie recensie deze mooie recensie over de voorstelling.
Wij kunnen helpen om een omkaderend programma rond deze voorstelling te voorzien (debat, lezing, panelgesprek, ...).
De voorstelling kan zowel gespeeld worden in theaterzalen (met volledig decor en licht) als in niet-theaterzalen (met een minimalistisch decor).
Wil je op prospectie komen, geef mij een seintje!
Wim Claeys slaagt erin om met zijn meesterlijke vertelstijl een hele zaal ineens te bekoren. Met de voorstelling 'Punt, komma, andere lijn', doorspekt met humor en verteld vanuit eigen perspectief én dat van zijn mama, nodigt hij op laagdrempelige wijze uit tot gesprek over een niet zo voor de hand liggend thema: euthanasie. In zijn eigen stijl, herkenbaar, ad rem en niet bang voor enige emotie, bezorgt hij menig toeschouwer niet alleen een ontzettend fijne avond, maar ook eentje die blijft nazinderen. Een voorstelling met maatschappelijke en intergenerationele relevantie, die kan meehelpen aan een positief beleid dat elkeen die van ver of van dicht met euthanasie te maken krijgt, ten goede komt.
Sarah Vanheuverzwijn
Meer dan een verhaal over een moeder die wil sterven is ‘Punt Komma Andere Lijn’ ook een verhaal van een zoon die een wens probeert te begrijpen en in te willigen.
Claeys vermijdt echter tranentrekkerij en injecteert zijn voorstelling met genoeg galgenhumor.
Naast een scherpe tong, een soms vuile muile en een poëtische inborst heeft Claeys ook nog zijn accordeon. Wanneer hij het instrument omgordt en speelt ‘Het feest is gedaan’ gaan de haartjes rechtop. Als hij ook nog stukjes ‘Cello Suites’ van Bach speelt “omdat mijn moeder dat zo schoon vindt” komt het water in de ogen.
Claeys ontroert en zet zo een cruciaal en beladen thema op de agenda met voldoende ademruimte om te lachen.
Wat zeker is, is dat Claeys verhaal meer gehoord mag en moet worden. Laat die Gentse -r maar rollen over de tong maar vooral het debat. Punt, komma, andere lijn. Laat het vooral een open einde zijn.
Liv Laveyne op pzazz
Ik ging samen met m’n verloofde Lena naar de show ‘Punt, komma, andere lijn’ van Wim Claeys in de propvolle 404.
Al na de eerste tonen van de trekharmonica wisten we dat we met iets bijzonders te maken hadden,
en dan moest de rest van de magnifieke vertoning nog volgen.
Met de euthanasieperikelen van z’n moeder als rode draad vergastte Claeys ons op een spervuur van grollen, tragiek, taalkundige en andere vondsten, en hield hij zijn publiek in de ban met muziek, cabaret, Gentse grapjasserij, een lach, een traan, en een combinatie van hoe het is, hoe het was, en hoe het zou kunnen zijn. Wat mij betreft moet Claeys met z’n show op z’n minst heel Vlaanderen aandoen, en in iedere zaal zal hij zieltjes winnen voor een van de beste performers die we hier rijk of niet rijk zijn.
Hoe dan ook is Wim Claeys een groot talent.
Herman Brusselmans
Eén woord: machtig. Wat een verrassing… Zo een herkenbaar verhaal: de opname in een woonzorgcentrum die toch niet aan de verwachtingen voldoet. De voorstelling was mooi opgebouwd. De “uitwijdingen” naar zijn gezin maakten het geheel wat luchtiger en de muzikale intermezzo’s waren ontroerend.
We vonden het verhaal van Wim zeer verhelderend (een duidelijke weergave van alle stappen bij een euthanasie-aanvraag). Dit alles heel empathisch en respectvol gebracht. We zouden durven aanraden aan alle werknemers in de zorg om deze voorstelling bij te wonen.
Philippe V. (directeur woonzorgcentrum)
Het was oprecht heel verdiend, die staande ovatie. Je moet het maar kunnen om zo een delicaat onderwerp met de nodige humorsaus te overgieten. En dat deed Wim op een heel leuke, maar ook serene wijze.
Wij hebben een schitterende voorstelling gezien. Soms ernstig en tegelijk ook zeer grappig. Maar vooral brengt Wim het moeilijke thema op een warme menselijke manier die niemand onberoerd kan laten. Zeer aan te bevelen dus, ook voor wie (nog) niet met dit thema geconfronteerd is geweest.
Wat hebben wij genoten van deze woordkunstenaar, uitstekend muzikant en cabaretier. Ik heb gebulderd van 't lachen maar op het eind moest ik een traan wegpinken. Hoe Wim melancholie en humor verenigt, dat is pure kunst.
Een sterke aanrader! Wim brengt het beladen thema “euthanasie” met respect, humor en troost.
Een heel grappige vertelling die af en toe heel hard snijdt.
Wat een prachtig cabaret! Recht naar het hart en de onderbuik! Klasse!
Geestig en ontroerend. Vol van waarheid en respect.
Het blijft plakken.
Ik heb genoten van je humor, je spitsvondigheid, je respect, ...
Alles heel herkenbaar.
Wim Claeys?
Wim Claeys is Gentenaar, cabaretier, muzikant en folkzanger boordevol ideeën en energie. Zijn liefde voor muziek en voor Gent zit er al van jongs af in. Misschien ken je hem van Ambrozijn, Boombal of de Gentse Zangstonde op de Gentse Feesten? Voor zijn carrière als zanger en verteller kreeg Wim in 2015 de Walter De Buckprijs. In 2019 werd hij verkozen tot Strafste Muzikale Gentenaar. Buiten Gent is Wim vooral bekend als cabaretier. Met shows als Zwartzak, over zijn jeugd als zoon van een terdoodveroordeelde collaborateur, of Queens, over zijn leven als alleenstaande papa die 4 puberdochters probeert op te voeden, toerde hij doorheen Vlaanderen.